Kendi kavmini bu kadar sevmeyen, anlamadan reddeden bu kadar ezberci, bu kadar öz eleştiriden haz etmeyen bu kadar fanatik, bu kadar tek doğrucu ve bu kadar sayısal çoğunluğa rağmen, azınlık muamelesi gören, bu kadar incitilip acıtılan kaç kavim vardır acaba diye düşünmeden edemiyorum Kürt kavmini seyrettiğimde…

Ey sevgili kavimim bir anlasanız “dünyanın size, sizin birbirinize düşman olduğunuzu” yine de böyle davranmaya devam eder miydiniz? Bakın batı da yaşayan Kürt kökenli hemşerilerimin hepsi bilir, cinsiyetiniz, ekonomik durumunuz, eğitiminiz, sosyal statünüz, siyasal tavrınız velhasıl alt kimliğiniz ne olursa olsun siz son noktada “Öteki”ve “Kürt”sünüz. Dolayısıyla size uygulanacak tavırlar hiç değişmeden fix menü olarak önünüze konur. En hafif hakaret olarak “aaaa inanmıyorum, hiç benzemiyorsunuz” gibi aşağılayıcı bir tavıra ki, bu tavır onarın literatüründe sizi onore etmek için kullanıldığından, savunma refleksinizde kendilerini fena halde şaşırttığından son noktaya hemencecik geliverir ve ‘’ne olacak canım, eni sonu Kürt değil misiniz? Pis teröristler makamından bir son peşrevle diyalogunuz noktalanır.

Tabi nedenleri niçinleri ve istatistiksel rakamları şimdi burada hiç tartışmaya niyetim yok. Benim bu yazıdaki derdim başka.

Yeniden oldukça karmaşık ve olmaması için dua etsem de fena halde yıkıcı olacağını düşündüğüm bir sürecin kapısındayız…

Nasıl gider? Nasıl şekillenir neler olur bilmemekle beraber, bir kere olsun kendi halkımdan istediğim fanatizmi, ön yargıyı, vandallığı, nefreti, kini ve öfkeyi birbirlerine karşı kullanmamaları.

Çünkü devletin ve (devlet zihniyetini taşıyıp kendini egemen ve beyaz ilan eden kesimlerin ki üzücü ama fena halde çoklar)gözünde izler pis birer Kürdüz ve en iyi halimiz ölü halimiz. En iyi kentimiz yıkılmış, talan olmuş ve viran olmuş kentlerimiz.

En iyi duruşumuz köle ve ezik duruşumuz.

Hal böyleyken bir kez aklıselim davranıp, birde biz kendimizi birbirimizin içinde ötekileştirmeden hep beraber, ortak ve onurlu bir duruş sergilesek çok saha iyi olmaz mı?

Hiç birimizin gidecek başka yeri yok.

Bizim bir tane vatanımız var.

Eğer o vatanı da kaybedersek ve hali hazırdaki faşist çarkların içine halkımızı kaptırırsak bir daha gidecek vatanımız uğruna savaşacak bir halkımız asla olmayacak.

Aklın yolu bir demiş eskiler. Ben buna katılmıyorum. Eğer sistem bütün yıkıcılığıyla, topyekün bir halkı sadece etnik kökeninden dolayı hedef alıp yok etmeye çalışıyorsa, o halkın kara gözlü çocuklarının birbiriyle kavga etmek dışında çok daha önemli ve ivedi işleri olduğunun düşünüyorum…

Şu yada bu fraksiyon, şu yada bu parti, şu yada bu kimlik menşei ve niceliği önemli olmaksızın, bu kirli ve pis savaşa karşı birleşip onurlu ve haysiyetli bir duruş sergileyip bu süreci olabilecek en az kıyımla atlatmak zorundalar…

Ben bazen süreç içinde kara çocuklarımı seyrettiğimde, kendimi koca bir konakta yedi filinta gibi evladıyla yaşayan ve onları seyrederken gözünden bile kıskanan bir anneye benzetiyorum. O anne ki, o konağın dışına çıktıkları anda evlatlarının başlarının tehlikede olduğunu bile bile, bunu onlara söylemeden her gün bunun tedirginliği ve korkusuyla yaşar.

Ve her sabah müthiş bir acıyla bir de o çocukların gereksiz yere birbiriyle çekişmesini seyreder…

Yapmayın benim kara çocuklarım!Yapmayın….

Dünya başınıza oyun oynarken sizin tek başınıza bu oyunun içinden çıkma şansınız yok!

Eğer birleşemezseniz ve birlikte hareket edemezseniz, bir gün kıyım başladığında sizin uğruna didişip durduğunuz şeylerin onlar için hiçbir önem arzetmediğini beraber ölürken göreceksiniz.

Ve ben o günü görmektense ölmek isteyenlerdenim.

Bir kere de anlaşarak, mümkünse tek bir duruş tek bir tavır sergileyerek karşılayın bu kıyım

dalgalarını. Göreceksiniz ki etkisi çok daha hafif tavrınız çok daha etkili olacak.

Unutmayın gidecek başka hiçbir yerimiz yok ve o ülke hepimizin ortak adresi.

Yazarın önceki yazıları

Son Tango

“Savaş yeniden başladı''

Simülasyon

“Hatice”

Sağlama

“Gurê Manco”

Hola Melekê Tawus hola - 2 –

Hola Melekê Tawus hola…

Frida’m…Sürgünüm…

S.O.S