Şevên Tarî  avisî tîjkên roja geş in.

Her dema ku  tevgera kurd ber bi asoya serkevtin dice, li ser parastina destkevt û hevgirtina  hevxebatî ya navxweyî  da  pêgir dibin, di cepê dagirkeran da tevgereke hov û  dijî Kurd  bilind dibe.

Bê guman desthelatdarên  dewleta  Komara Tirkîyê li ser bûyera Roboskî yê, gelek vekirî û zelal  pêgirbûne  li wê  dîroka xwe ya ku li ser  xwîn û wêranî  û inkar û pişavtina netewe û kêmnetewên ne Tirk û ne îslamî  da nişan dide.

Serokkomar û serok wezîr û  bi giştî wezîr û gezîr û fermander û paşa û walî û aqilmed û oldar, bi kurtî  rast û çepên kemalîst , li ser kuştin û mafnenasîna  netewa Kurdan da  hevdeng in.

Bi gotineke dinê nevîyên  wezîrê navdarê Tirk Mamud Esad Bozkurt, her îro jî li ser kar in û wê stirana xwe bi rengekî  din û bi dengekî  dinê distirên.

Her wekû hûn jî dibînîn Idrîs  Naim Şahîn  wezîrê navxweyî yê Tirkîyê  kuştin û qetlîyama Roboskî yê  rewa dibîne û  gefên xwe berdewam dike.

Serokwezîr  dibêje :  “Her beravêtinek,  bûyera Roboskê ye “. Her wusa ev cenabê dibêje   kêşa Kurd nemaye û hindek  girîkên hevwelatîya  Kurda heye û em wana jî safî dikin,“

Ez vê careke dine jî dubare bikim, ew helwêsta  “ Belê,  le ne bes e “ li hemberê  pêngavên kû AKP  avêtinî da rast û di cih da  dibinim û mirov dibê rastîya bibîne û  bi hunera mumkîn  tev bigere.

Her gaveke ku di xizmete pêşve birina demokratize kirina civatê be û di rêka çareserîya  girpêçkên sîyasî û civakî û netewî  û çandî û çînayatî û cinsî  da be, em piştgîrî bibin û wana  wek destkevt bibînin, her wusa  li dijî kiryar û helwêstên ne demokratîkî û  şoven û dagîrkerî da berxwe bidin û helwêsta xwe bi zelalî  nîşan bidin.

Ne her rojekê  li bayekê lî miqamekê  bibêjin.

Xweragirîya  peykerê mirov ne li ser kezî û hestîyan  leşê disekin, belkû li bawerî yê ye.

Dema xewn û bawerî  û hîvên mirov wunda be, ew nikare berxwe bide û  hebûna xwe beyan bike.

Dema ku pêlên xebata  gelê kurd, xwe li singe berê qela û bejina  desthelatdarên dewletên dagirker dikeve, dewletên dagirker, bê rawestan  li ser pelixandin û ji beravêtina bizava rizgarîxwazîya netewa Kurd, bi hevra  diêwirin û hevxebata xwe   nîşan didin.

Helwêsta  serokwezîrê Iraqî  Nurî El Malîkî û Helwêsta Îdrîs Naîm Şahîn û Cenabê Qasimpaşayî, desthelatdarên Tahran û Şamê,  wek em dibînîn her yêk tişt e.

Her çiqas bi zimanên Erebî,  Farsî û Tirkî  bê gotin , her yêk tişt e.

Eger ku Erebên  Şîa  îslamî be, Tirkê henfî mezehbê Islamî be, Ecemê  fêhlbaz be.  Her yêk gotinê dibêjin.

Ew jî li ser vê biryara xwe  mukur dibin Ku kurd  nebine  deshelatdar û Kurdistan rizgar neb e.

Kurd di welatê xwe da   qedera  xwe bi destê xwe  birêve nebin, Azad û bextewer nebin.

Mafê çarenîvîsa  xwe bi destve ne înin.

Desheltdarên Şamê  li ser xetên başura Kurdistana Azad da 15  xortên Kurd kustine, ev nuçe  di van rojan da belav bûye.  Tawanê  wan   xortana, ew e ku   naxwazin bibine serbazên  leşkerê Baasîyan û direvine Kurdistana Azad.

Serokê Meclîsa rikeberên Suryê, Burhan Xelîyûnî  jî  ev  dijminkarîya  li hemberê Kurda  beyan kiribû gotibû  li Suryê Kurdistan nîne.

Belê wekû em dibînîn deshelatdar û rikeberên wan  dewletên kû Kurdistan di nav xwe da parvekirîne û li qeyd û benda dayîne, hema  yêk  reng û deng in.

Em  pir dilgerm û bi serbilind in ku di  Başura dilêr û azad da, yêkgirtina Kurda û helwêsta deshelata sîyasî ya  hukumeta herêma Kurdistan ê û bi giştî  bizava   pir bi hesta netewî ya gelê me lî Başûrê, li hemberê Bexda û misoger bûna wan li ser parastina  destkevtên netewî  da.

Eger ku em kurd di mala xwe da  tifaq nebin û rêzên xwe paqij nekin û li hev bawer nebin,  wê terzên  wek  Mahmud Esed Bozkur û El Malîkî û hevbîrên wana   wê her ya xwe bikin.

Ew jî pelixandina tevgera Kurd a û nenasîna mafê çarenivîsê ye.